Dusharm

 
روز کورش بزرگ مبارک
نویسنده : اکبر نعمتی - ساعت ٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۸/٧
 

در 10 دسامبر 1948 مطابق با 19 آذر 1327 خورشیدی آيين نامه حقوق آدمی( بشر) نگاشته شد وبر همه کشور ها گیتی انجام آن بایسته گردید ؛ آن هم پس از دو جنگ جهانگير كه سد ها هزار كشته وزخمي به بار آورد. در يك بند از اين آيين نامه (بند27) چنين آمده :"هر كس حق دارد در زندگي فرهنگي - اجتماعي مشاركت نمايد ،از فن ها وهنر ها بهره مند گردد و از پيشرفت دانش و فناوري و سود آن برخوردار شود . هركسي حق دارد از پشتيباني وحمايت منابع مادي و معنوي ِ آثار علمي ومانند آن برخوردارباشد. "
2500 سال پيش كورش بزرگ هخامنشي نخستين كسي بود كه در سراسر جهانشاهي گسترده خود حقوق آدمی رامی شناخت و به کار می بست و فرمان نامه اي در اين باره نوشته كه نامور به "منشور حقوق بشر كورش" است و با دبیره ی ميخي بر استوانه اي سفالي يافت شد. گرچه برخي بخش هاي آن آسيب ديده وخوانا نيست اما به خوبي مي توان به انديشه ژرف و شگرف مردي جهاندار در 2500 سال پيش از زمانه ما پي برد. اينك چكيده اي از اين فرمان نامه ي تاريخي .

******************************
مرد ناشایستی به نام " نبونید " فرمانروای کشورش (بابل) شد.او آییِِنهای کهن را از میان برداشت و چیزهای ساختگی برجایشان نهاد وکار ناشایست "برخی کردن"(قربانی کردن) را روایی داد.او با قانوگذاری های نابه هنجاردر زندگی مردم دخالت می کرد. او اندوه را در شهر ها پراکند. از پرستش ماردوک خدای بزرگ بابل روی گرداند. او مردم را گرفتار سختی ِ گذران زندگی نمود . هر روز به شیوه ای مردمان را می آزرد.اوبا کارهای خشن خود همه ی مردم را نابود میکرد. ایزدان ( منظور آبادانی و فراوانی و آرامش است) شهر را رها کردند .
مردمان سرزمینهای" سومر " و "اَکَد" مانند مردگان شده بودند . مردم از ماردوک خدای بزرگ بابل یاری خواستند واو در پی یافتن فرمانروایی دادگر سراسر کشور ها را گشت.آنگاه او نام کورش پادشاه انشان را بر خواند ، ازاو به نام پادشاه جهان یاد کرد . کورش با هر سیاه سر ( منظور همه ی انسانها است)دادگرانه رفتار می نمود . کورش با راستی و داد گستری کشور را می گرداند . پس ماردوک کورش را برانگیخت تا راه بابل را پیش گیرد. مردم بابل وسومر و همه ی فرمانداران بومی کورش را پذیرفتند و با روی رخشان برچهره اش بوسه زدند و مردم او را شاباش گفتند که آنان را از مرگ و اندوه رهایی بخشید وایزدان همه، اورا ستودند ونامش را گرامی داشتند .

و کورش خود را اینگونه می شناساند واز کردارهای خود با بان خود چنین می گوید که :


منم كورش، شاه جهان ، شاه بزرگ ، شاه دادگر ، شاه بابل ، شاه سومر و اکد ،
شاه چهارگوشه  جهان ،پسر کمبوجیه،شاه بزرگ... نوه  کورش ،شاه بزرگ... نبیره  چیش پیش ، شاه بزرگ
...
آنگاه که بی نبرد به بابل در آمدم،مردمان ، همه، با شادمانی گامهای مرا پذیرفتند.در بارگاه پادشاهان بابل برتخت شهریاری نشستم ، " ماردوک " خدای بزرگ بابلی ها دلهای پاک مردمان بابل را به سوی من گرواند... زیرامن او را ارجمند و گرامی داشتم .

ارتش بزرگ من به آرامی به بابل فرود آمد . نگذاشتم رنج و آزاری بر مردم این شهر و این سرزمین روا داشته آید.

وضع درونی کشور بابل مرا سخت تکان داد...

من کوشیدم از برای آشتی(صلح) .من برانداختم برده داری را، به شور بختی آنان پایان بخشیدم .

من فرمان دادم که مردم ، همگان ، در پرستش خدا خود آزاد باشند و ( کسی از ارتش من) آنان را نیازارند .

من فرمان دادم بر هیچ کسی (از ارتش من) روا نباشد که مردمان شهر را بکشند.

ماردوک خدای بزرگ(بابل) خشنود گشت از کردار من و برکت ومهربانی اش را ارزانی من کرد. ما همه در صلح وآشتی والاجایی او را ستودیم.

من همه ی شهرهای ویران شده را از نو ساختم.
فرمان دادم که همه ی نیایشگاه های در بسته را باز گشایند. همه خدایان این نیایشگاه ها را به جایهای خود بازگرداندم . همه مردمان پراکنده و آواره را به جایگاههای خود برگرداندم وخانه های ویران آنها را آباد نمودم.

من همچنین پیکره ی خدایان سومر و اکد را که " نبونید "بی پروا از خدای بزرگ،به بابل آورده بود ، به خوشنودی ماردوک خدای بزرگ(بابل)وبه شادی و خرمی به نیایشگاههای خود باز گردانیدم، باشد که دلها شاد شود.

بشود که خدایانی که به جایگاه نخستینشان باز گرداندم ،هرروز در پیشگاه خدای بزرگ برایم خواستار زندگانی بلند باشند.

من برای همه ی مردم، جامعه ای آرام ساختم و آشتی و آرامش را به همگان ِ مردم بخشیدم.

جهان متمدن روز بيست و نهم اکتبر، مصادف با هفتم آبان ماه، روز کورش کبیر و سالگرد صدور اولين اعلاميه حقوق بشر در ٢٥٤٤ سال پیش را گرامی می‌دارد. این بالاترین افتخاری است که ملتی می‌تواند در گنجینه‌ی تاریخ خویش ذخیره کرده باشد. ٥٣٩ سال پيش از ميلاد مسیح، کوروش پس از فتح و ورود به بابل فرمانی صادر کرد که مفادش هنوز مورد تاييد و احترام همه‌ی انسان دوستان جهان و بیانگر آرزوهای مردمان سرزمين اوست:

 آزادی دين و مذهب - الغای تبعيضات نژادی و ملی - آزادی انتخاب محل اقامت - حق انتخاب و عزل رهبران از سوی مردم – الغای برده داری و تلاش برای صلح پایدار میان ملل.

 این‌ها همه هديه‌های گرانبهايی بشمار می‌روند که مردمان ايران زمين از زبان کوروش بزرگ خود به مردمان جهان ارزانی داشته‌اند.

شما نیز می‌توانید با صرف فقط چند ساعت از وقت خود در روز بيست و نهم اکتبر، در هر کجا که هستيد و به هر شکلی که می‌توانيد اين روز را گرامی داشته
و اسم ایران را دلها زنده کنید