لباس‎ محلي‎ گيلان، منتخب‎ المپيك‎ جهان

لباس محلـي‎‎ گيـلان ميـراث جهـانـي ايرانيان‎‎‎ با زيبايي كه از روح نياكان اين خاك در آن

8967.jpg

به‎‎ امانت‎‎ مانده اسـت جـز چهـار لباس منتخب دنيا در المپيك جهاني شناختـه شد.

به گزارش واحد مرکزی خبر، زنان
‎‎‎‎ روزگاران كهـن گيـلان , بـا لـطافـت روحشان بهشت چشم را به‎‎ تارو پـود پـارچـه رسوخ دادند و رنگ‎‎ در رنگ در هم تنيدنـد و با عشقي‎‎ به پهناي‎‎ طبيعت زيباي گيلان پوششي تهيه‎‎ كردند, رنگين و پرنشانه.

آنها سينه
‎‎‎ به سينه آموختند و طرح زدنـد و به‎‎‎‎‎ تن كردند و گوشه گوشه بقچه هاي جهيزيه را با آن زينت كردند و نسـل‎‎ بـه‎‎ نسـل بـه يكديگر " رنگ " هديه كردند.
هم
اكنون‎‎‎ بايد براي‎‎ ديدن شليته هاي پرچين وبلند لباس زن‎‎ گيلان بايد كيلومترهـا دشـت را بپيماييم‎‎ تا زني را ببينيم كه‎‎ بـا طره هاي‎‎ خاكستري مو لباسي‎‎ محلي به‎‎ تن كـرده و خاطره‎‎ اي از گذشته باشد.
به
‎‎ گفته محققان‎‎ اين طرح لباس قدمتـي بيـش از 4 هزار سال دارد.

روسري
و سربند ( لچك , ) پيراهن يا جمه , جليقه‎‎ كت , الجاقبا, دامن, شليته , شلوار و چادركمر ازبخشهاي اصلي‎‎ لباس محلي زنان‎‎ گيلان است.
الجاقبا پوشش
دوخته‎‎ شده اي از مـخمـل يـا پارچه‎‎ چادر شـب اسـت كـه پـوشـش زنـان در كوهستانهاي شرقي و قاسم آباد بوده است.
شليته
‎‎ يا كوتاه تومان‎‎ ( تـنبـان ) دامنـي كوتاه‎‎‎ و پرچين‎‎‎ است كه به آن " گرد تومان" نيز مي گويند.
دامن
‎‎‎, درازتومان ( تنبان ) واژه اي اسـت كه براي دامن‎‎ بلند چين دار در مركز و شرق گيلان‎‎ استفاده مي‎‎شود, درغرب گيلان تالشيها آن را "شلار" مي گويند.
چادر كمر , پوششي
‎‎ است كه بانوان گيـلانـي آن‎‎‎ رابه‎‎ كمر ميبندند, بانوان ساكن جلگـه به آن " كمردبد" ميگويند.

همچنين
در گويش محلي به چادرشب "چارشـو" گفته‎‎ مي‎‎شود و رنگ اصلي زمينه آن مـعمـولا قرمز است.
بانوان
چادر را هنگام كـار كشـاورزي مثـل چيدن‎‎‎ برگ سبز چـا, ي نشـا و جيـن وچيـدن مركبات در هواي سرد و هنگامي كه مجبورنـد ساعتها به‎‎‎ شكل خميده كار كنندبه دور كمـر ميبـننـد زيـرا بـستـن‎‎ آن هـم از كمـردرد جلوگيري ميكند و هم‎‎ موجب گرم نگـه داشتـن آنان ميشود.
همچنين
‎‎‎ از آن براي بستن كودك به پشت هنگام كار كردن , استفاده مي كنند.

/ 1 نظر / 8 بازدید
nafise

vazifeye entekhab e lebas be ohde ye kodoom sazman boode?